guest of honour 2026

Vanaf de jaren 1990 maakt Trenkwalder naam op het internationale toneel. In 1990 neemt hij deel aan “Aperto 90” op de Biënnale van Venetië, onder curatorschap van Harald Szeemann, en in 1997 aan de Biënnale van Lyon. Daarna volgen opvallende tentoonstellingen zoals “Austria im Rosennetz” in het MAK in Wenen en “Wunderkammer Österreich” in het Kunsthaus Zürich (1996), of nog “Contrepoint” in het Louvre (2005). In 2008 wijdde La Maison Rouge in Parijs samen met Augustin Lesage een tentoonstelling aan hem, getiteld "Les inspirés", waarmee zijn belangrijke rol in de dialoog tussen hedendaagse kunst en visionair erfgoed werd bevestigd.

Het werk van Trenkwalder werd gepresenteerd in talrijke vooraanstaande solotentoonstellingen, waaronder die in het Salzburger Rupertinum (2001), de Kunsthalle Krems en het Gerhard-Marcks-Haus in Bremen (2012), het MUDAM Luxemburg (2013), het MUba Eugène Leroy in Tourcoing (2014), het Kunstraum Dornbirn en het Museum der bildenden Künste Leipzig (2018) en het Kunstmuseum Olten (2019). Meer recentelijk werden zijn monumentale sculpturen tentoongesteld in het museum Beelden aan Zee in Den Haag (2023), het Schlossmuseum in Linz en de Gmundner Keramik Manufaktur (2025).

Gedurende zijn carrière ontving Elmar Trenkwalder verschillende onderscheidingen, waaronder de Prijs van de Stad Wenen (1991), de Anton-Faistauer-Prijs voor schilderkunst (1993), de Keramiekprijs van de deelstaat Salzburg (2004) en de Prijs van de deelstaat Tirol voor hedendaagse kunst (2015).

Vandaag de dag wordt Elmar Trenkwalder erkend als een van de belangrijkste figuren in de hedendaagse Europese beeldhouwkunst. Zijn werk, dat zowel visionair is als geworteld in de kunstgeschiedenis, legt een uniek verband tussen ornament, architectuur en spiritualiteit.